Blogia
manul

Sugeak txoriari begiratzen dionean

- liburuak

 

 

 

 

 

Sugeak txoriari begiratzen dionean, txoria itsutu egiten da, eta ordurarte begien bistan eduki duen munduaren zati laburra -zuhaitz batzuk, bizpahiru teilatu, bidea, zeruaren urdina- ezkutatu egiten zaio bat-batean. Barraketako magoen paineluekin gertatzen den bezala, une batez hantxe dauka guztia: koloreak, mugimendua, argia. Hurrengoan, berriz, guztia joan egin da, ezin liteke hutsune beltz bat baizik sumatu.


 

6 comentarios

Alazne -

Liburu hau nire eskuetan erori zenean irakurri nuen lehenengo gauza 12 urtetik gorentzakoa zela izan zen.
Hau da hau! Liburu errza izango zela pentsatu nuen baina amaitzean oso okertuta nengoela konturatu nintzen.
Irakurtzeko erraza izan arren, konprenitzeko, hain zakona denez, 12 urteko neska-mutil batek arazoak izango ditu.
Izugarri gustatu zait, urtzarora bueltatu naiz, nire aititeren falta sentitu dut... azkenean negar egitea lortu du liburu madarikatu horrek.
Irakurtzea ez bazaizue asko gustatzen idazketa honekin bihotzaren taupadak sentitzea lortuko duzue. Egin eta konta iezadazue.

Vero -

Ipuin polita da, txikitan emandako udak gogorazi dizkit eta. Horiek bai zirela izugarrizko oporrak, bi edo hiru hilabetekoak! lasai lasai herri txiki batean, hango neska-mutilekin jolasten, egun osoa kalean... Askatasun horrek ez zeukan zer ikusirik hirian geneukananarekin, eta liburuak oso ondo isladatzen du hau.

Maite -

Orain bai, orain liburuarekin gozatzea lortu dut. Izugarri gustatu zait ipuin hau, gainera, Atxaga familiakoa biurtzen ari da, gero eta gehiago gustatzen zaizkit bere istorioak; gero eta ezagunagoak dira niretzat.
Irakurri ez duzunei, gomendatzen dizuet. Erreza da irakurtzeko, oso laburra eta, garrantzitsuena, oso polita.
Dena dela, jarraituko dut beste liburu batzuk irakurtzen, ez pentsa!

alfonso -

Hamabi urtetik gorentzako ipuin bat da, amen batean irakur daitekeen horietako bat da. Hain ezberdinak dira aurreko iritziak, non zegoen mamia aurkitu nahi izan bainuen, hala ere ezin dut hau azaltzen didan argudio bat ere ez topatu.

Hau izan da nire bigarren liburua, lehenengoa Metxarena izan da. Batean aitona eta bere hamabi urteko iloba, bestean, ordea, aitonaren iloba hamalau urtekoa da. Badirudi literatura aitonaz eta ilobaz josita dagoela.

Dena den, esan behar da Atxagak gogoarazten dizkigula garai bateko sentipenak, eta aldi berean mundua nola ikusten genuen.

Ixone -

Liburu hau ez zait asko gustatu, niri beste motatako libiruak gustatzen zaizkit eta, adibidez, deldurrezkoak.
Oso aspergarria iruditu zait, beti gauza berberak errepikatzen, deskribapen luzeegiak egiten, eta abar...
Beste alde batetik, esan beharra dago asko gustatu zaidala liburu oso bat euskaraz irakurtzea eta benetan espero dudala irakurriko dudan hurrengo liburua gehiago gustatzea.

pilargar -

Ipuin laburra bezain sakona da. Ikaragarri gustatu zait. Manulek zein nire lankideak oso polita dela esan zidaten. Ez dela hainbesterako izango pentsatu nuen. Hala ere, guztiz oker nengoen, ikaragarri polita delako. Irakurtzeak hunkitu nau. Neuk ere, hamalau urte bete ditut berriro. Garai honetara itzuli naiz eta nire aitite zenaz gogoratzen dut. Benetan gozatu dudala. Irakur ezazue, merezi du eta.